Jastrzębia Góra położona na Przylądku Rozewie jest najdalej na północ wysuniętą miejscowością w Polsce. Miejscowość istnieje od 70 lat a od 1975r. jest dzielnicą miasta Władysławowa. Na Jastrzębią Górę składają się z trzy osady: Rozewie, Lisi Jar i właściwa Jastrzębia Góra. Współrzędne najdalej wysuniętego punktu linii brzegowej wynoszą N54° 50', E18° 18'. Jastrzębia Góra wznosi się na najwyższej części polskiego wybrzeża, na przepięknym zalesionym klifowym brzegu Bałtyku, na wysokości ok. 40 m n.p.m. Jest to jedno z najpiękniej położonych kąpielisk nadmorskich w Polsce. Dużo zieleni, piękna, czysta plaża, częściowo piaszczysta a częściowo kamienista oraz wysoki, malowniczy klif czynią Jastrzębią Górę idealnym miejscem do wypoczynku. Wchodzi ona w skład Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Niezwykłe walory krajobrazu, flora i fauna skłaniają do jego zwiedzania poprzez piesze, rowerowe lub konne wycieczki. Występują tu wszystkie typy wybrzeża charakterystyczne dla południowego Bałtyku to jest: klifowe, wydmowe, mieżejowe i zalewowe. Na terenie jest 13 rezerwatów przyrody. Szczególnie godne uwagi są: Przylądek Rozewie, Rezerwat Bielawa i wąwóz erozyjny zwany Lisim Jarem.
     Przylądek Rozewie to rezerwat krajobrazowy o powierzchni 12,7 ha. Główną jego atrakcją jest wybrzeże klifowe porośnięte brzozą, klonem, lipą, jesionem oraz dziką gruszą. Można tu spotkać ponad 200-letnie buki o obwodzie pnia dochodzącym do 3 metrów. W Rozewiu znajduje się najwyżej położona na polskim wybrzeżu latarnia morska (kaszb. Blëza) im. Stefana Żeromskiego, którą zbudowano w XVII w. Latarnia wysyła błyski świetlne co 3 sekundy na odległość 23,4 mil morskich (około 43 km). Ostrzega ona marynarzy o przybrzeżnych mieliznach i kryjących się w głębinach niebezpiecznych skałach. Obecną wieżę zbudowano roku 1821. Zapalono ją 15 XI 1822 roku. W 1910 roku nastąpiło podwyższenie latarni o prawie 5 m. Wprowadzono też po raz pierwszy lampę elektryczną. W latarni znajduje się stała ekspozycja muzealna poświęcona latarnictwu.
     Na wschodnim skraju Jastrzębiej Góry znajduje się wąwóz Lisi Jar, wcinający się na ponad 300 m w strome klifowe wybrzeże. Zbocza porośnięte są lasem bukowym a w górnej części wąwozu paprocią. U wylotu wąwozu usytuowany jest obelisk upamiętniający domniemane miejsce lądowania króla Zygmunta III Wazy po nieudanej wyprawie po szwedzką koronę. Został on wystawiony przez dawnego właściciela Lisiego Jaru hrabiego Aleksandra de Rosset.
     Jastrzębia Góra pojawia się po raz pierwszy na mapie Teritorium Pileuse z 1848 roku jako Habichtsberg, co w dosłownym tłumaczeniu znaczy Jastrzębia Góra. Nazwą tą określono najwyższe wzniesienie na Kępie Swarzewskiej. Historia tej Jastrzębiej Góry jako letniskowej miejscowości sięga zaledwie lat dwudziestych XX wieku. Pierwszym właścicielem terenu dzisiejszej Jastrzębiej Góry był gospodarz z Tupadeł Radke, który sprzedał ów teren Niemcowi Hennemanowi właścicielowi majątku Mieroszyno, oddalonego o 5 km na południe. Ówczesny teren był niezagospodarowany, pokryty pastwiskami, kępami krzewów oraz lasami sosnowymi i bukowymi. W roku 1921 odkupił te tereny inżynier Jerzy Osmołowski z Warszawy. Zarejestrował on posiadłość pod nazwą Jastrzębia Góra (od nazwy wzniesienia i krążących nad nią drapieżnych ptaków). Wtedy też zaczęto budować pierwsze domy i pensjonaty. Pierwszy dom o nazwie "Kaszubka" wybudował w latach 1921 - 1922 pan Szymański. Ten piękny drewniany domek, ze spadzistym dachem i modrymi okiennicami pomalowanymi w kaszubskie kwiaty stoi po dziś dzień. Drugie zabudowanie wzniesione zostało przez Kazimierza Pawłowicza na zapleczu "Kaszubki" i ono także zachowało się do dziś w pierwotnym kształcie. Jako trzeci swój dom wybudował Niemiec Winkenhagen przy ul. Kaszubskiej. Od 1924 roku jest to własność księży jezuitów, którzy we wnętrzu tej willi wybudowali kaplicę pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli. Sam inżynier Osmołowski wybudowł wówczas w Jastrzębiej Górze 7 domów. W roku 1938 spółka "Jastgór" inż. Osmołowskiego wybudowała nad morzem wieżę wyciągową "Światowid". Winda ta zwoziła wczasowiczów z wysokiej skarpy na plażę. Po wojnie winda uruchomiona została dopiero w 1966 r. i funkcjonowała niespełna trzy sezony. Niestety na skutek m.in. niszczącej działalności fal morskich w 1982 roku winda runęła na plażę.